Auteursarchief: leesplank

Meer regels alstublieft

Om maar even een open deur in te trappen: scholen hebben geen monopolie meer op onderwijs. Mensen leren op heel veel plekken. En toch organiseren we onderwijs alsof ongeveer alles op de school plaatsvindt. De onderwijsinspectie gaat eigenlijk niet over onderwijs, maar over scholen. De regels gaan ook niet over onderwijs, maar over scholen. Niet zo gek dat die scholen zich opgesloten voelen en vragen om deregulering en ruimte. Maar als we naar het onderwijs buiten de school kijken, dan zien we ineens een enorm gebrek aan regels. Passend onderwijs moet iedereen zelf maar uitvinden. Samenwerking met bedrijven moeten scholen vooral zelf maar uitvinden. Scholen moeten zich verantwoorden voor alle uitgaven, maar de partijen waaraan ze dat besteden, zoals de leveranciers van leermiddelen, publiceren niet eens een jaarverslag. Daar zouden we regels voor moeten hebben. Meer regels.

Geef de docent een eigen budget

Een docent wil de beste leermiddelen voor haar of zijn leerlingen. Superleermiddelen, wat het ook kost. Ik zou dat niet anders willen. Maar als die superleermiddelen nu eens twee keer zo duur zijn als een alternatief, dat in het oog van de docent goed, maar niet super is? In het huidige model kiest hij dan voor de superleermiddelen, omdat de besparing die mogelijk is met de aanschaf niet door hem of haar is te gebruiken. Als we het budget bij de docent zouden neerleggen, zou de keus anders worden. Dan zou deze met goede leermiddelen ook nog eens geld overhouden om naar eigen inzicht te besteden. Wie durft het aan om dat met ons te realiseren?

Stop

Nieuwe zaken komen erbij. Dat ervaren leerkrachten en docenten in de praktijk. En dat is in onze ervaring een belangrijke reden waarom innovaties vaak leiden tot teleurstelling. Voor succesvolle vernieuwing moeten we beginnen met de vraag waarmee we kunnen stoppen.

Lees verder