Categorie archief: Geen categorie

Nu in de bioscoop: The Dark horse

De publiekswinnaar van het IFFR 2015 draait nu in de bioscopen. Met alle vernieuwingen door middel van techniek zou je haast vergeten dat onderwijs mensenwerk is. De film ‘The Dark Horse’ herinnert daar aan. En hoe!

The Dark Horse vertelt het waargebeurde en indrukwekkende levensverhaal van Genesis Potini, een in 2011 overleden Nieuw-Zeelander met een bipolaire stoornis.

In een samenleving waarin het voor veel jongeren moeilijk is de verleidingen van het verkeerde pad te weerstaan, probeert hij met schaken hun leven weer op de rails te krijgen. Daarbij trotseert hij de moeilijkheden van zijn eigen aandoening en soms van criminelen.

The Dark Horse is grappig en rauw, maar vooral aangrijpend en ontroerend.

★★★★ De Volkskrant
“Een sterk en hartverwarmend verhaal”

Ouders hebben de sleutel tot doorbraken

De collectieve kracht van ouders heeft een ongekende werking. Denk aan ouders die de instroom organiseerden rond een ‘zwarte’ school met als resultaat een gemengde school. Of de ouders die het predikaat zwakke school niet dulden en een eigen werving campagne opzetten om de school overeind te houden. Een zelfde collectieve beweging van ouders zien we nu rond de ontwikkelingen van passend onderwijs. De succesformule bestaat uit de volgende elementen ; ontevreden ouders, knellend systeem en gezamenlijk belang. Deze drie factoren zijn de sleutel tot een doorbraak.

Meer regels alstublieft

Om maar even een open deur in te trappen: scholen hebben geen monopolie meer op onderwijs. Mensen leren op heel veel plekken. En toch organiseren we onderwijs alsof ongeveer alles op de school plaatsvindt. De onderwijsinspectie gaat eigenlijk niet over onderwijs, maar over scholen. De regels gaan ook niet over onderwijs, maar over scholen. Niet zo gek dat die scholen zich opgesloten voelen en vragen om deregulering en ruimte. Maar als we naar het onderwijs buiten de school kijken, dan zien we ineens een enorm gebrek aan regels. Passend onderwijs moet iedereen zelf maar uitvinden. Samenwerking met bedrijven moeten scholen vooral zelf maar uitvinden. Scholen moeten zich verantwoorden voor alle uitgaven, maar de partijen waaraan ze dat besteden, zoals de leveranciers van leermiddelen, publiceren niet eens een jaarverslag. Daar zouden we regels voor moeten hebben. Meer regels.

Geef de docent een eigen budget

Een docent wil de beste leermiddelen voor haar of zijn leerlingen. Superleermiddelen, wat het ook kost. Ik zou dat niet anders willen. Maar als die superleermiddelen nu eens twee keer zo duur zijn als een alternatief, dat in het oog van de docent goed, maar niet super is? In het huidige model kiest hij dan voor de superleermiddelen, omdat de besparing die mogelijk is met de aanschaf niet door hem of haar is te gebruiken. Als we het budget bij de docent zouden neerleggen, zou de keus anders worden. Dan zou deze met goede leermiddelen ook nog eens geld overhouden om naar eigen inzicht te besteden. Wie durft het aan om dat met ons te realiseren?

10.000 leerlingen bezochten IFFR

Wist u dat 10.000 leerlingen het afgelopen filmfestival in Rotterdam bezochten?  Het zou daarmee wel eens het grootste culturele evenement voor kinderen in Nederland kunnen zijn. Voor ons is het filmfestival een prachtig voorbeeld hoe vernieuwend onderwijs eruit kan zien. Wij zetten  een programma op in samenwerking met het IFFR voor alle leerkrachten van de jeugdige bezoekers aan het filmfestival 2016. Twee weken onderwijsinnovatie in festival sfeer, met 500 docenten, fragmenten uit inspirerende onderwijsfilms, in samenwerking met onderwijs startups en ga zo maar door.